Potwierdzanie klienta

Wpis klienta i prawdziwa strona to dwie różne rzeczy. Utworzenie klienta daje ci klucz i sekret; potwierdzenie jest tym, co wiąże ten wpis ze stroną, na której te dane zostały wprowadzone. Dopóki do niego nie dojdzie, klient nie bierze udziału w wymianie: twoje treści nie są nikomu proponowane, a bloki na twoich stronach pozostają puste.

W panelu nic go nie uruchamia i nie trzeba tu niczego naciskać. Potwierdzanie zaczyna się po stronie strony – w chwili, gdy dane zostaną tam zapisane.

Przewodnik konfiguracji

Na stronie klienta jest przycisk Przewodnik konfiguracji, a sam przewodnik otwiera się od razu po utworzeniu nowego klienta. Wskazuje po kolei każde pole i mówi, co z nim zrobić, a klucz i sekret niesie ze sobą – oba można skopiować wprost z niego, co ma znaczenie, bo otwarty przewodnik zasłania kartę pod sobą.

Zamknięcie niczego nie traci. Naciśnij przycisk ponownie, kiedy znów będziesz potrzebować tych kroków.

Cztery kroki

1. Zainstaluj integrację na swojej stronie. Pierwszy krok wymienia dostępne: oficjalną wtyczkę WordPressa, moduł Drupala wciąż w opracowaniu oraz twój własny kod na REST API dla każdej innej platformy.
2. Skopiuj klucz API. To jawna połowa pary, która identyfikuje twoją stronę. We wtyczce WordPressa wpisuje się ją w polu API key na karcie Traffman → Settings → API.
3. Skopiuj sekret API. Sekret to połowa, która dowodzi, że strona należy do ciebie, dlatego na stronie klienta pozostaje ukryty – skopiowanie go nie odsłania. Wklej go obok klucza, w polu API secret.
4. Naciśnij Save we wtyczce. To wszystko: stąd zaczyna się weryfikacja.

Co robi nasz serwer

Zapis przesyła nam klucz razem z adresem zapytania zwrotnego na twojej stronie, podpisane sekretem. Ten podpis dowodzi, że pytający zna sekret – nie dowodzi jeszcze, że pyta sama strona. Dlatego nasz serwer odzywa się do niej sam: wywołuje tamten adres i przekazuje jednorazowy token, który strona musi podpisać tym samym sekretem i odesłać. Klient zostaje potwierdzony dopiero wtedy, gdy odpowiedź się zgadza.

Zapytanie zwrotne wykonuje się w kolejce, a nie podczas zapisu, więc zajmuje kilka minut – wtyczka tak właśnie pisze w swoim komunikacie.

Po udanej weryfikacji zmieniają się naraz trzy rzeczy:

• pole Host na stronie klienta wypełnia się adresem podłączonej strony – jest brany właśnie z adresu zapytania zwrotnego, dlatego do tej pory pozostawało puste;
• klient zostaje aktywowany, a jego status zmienia się na Aktywny – jeśli twoja subskrypcja pozwala na kolejnego aktywnego klienta (patrz niżej);
• przychodzi e-mail z potwierdzeniem.

Statusy

Oczekuje na potwierdzenie to klient, za którym nie stoi jeszcze żadna strona – stan, od którego zaczyna każdy klient. Aktywny to klient potwierdzony, biorący udział w wymianie.

Potwierdzony klient może też zostać dezaktywowany, a status mówi dlaczego:

• Dezaktywowany: limit subskrypcji – klient nie mieści się w limicie aktywnych klientów twojej subskrypcji: klientów można utworzyć więcej, niż wynosi limit, ale jednocześnie aktywnych może być tylko tylu. Klient potwierdzony, gdy limit jest już wyczerpany, nie zostaje aktywowany; po przejściu na niższą subskrypcję dezaktywowani są najnowsi klienci ponad limit, o czym informuje e-mail. Taki klient zostanie ponownie aktywowany automatycznie po ulepszeniu subskrypcji; możesz też dezaktywować innego klienta na stronie edycji i aktywować ten.
• Dezaktywowany – klient został dezaktywowany ręcznie, na stronie jego edycji. Pozostaje dezaktywowany bez względu na zmiany subskrypcji, dopóki nie aktywujesz go ponownie.

Dezaktywowany klient zachowuje swój host, ale nie uczestniczy w wymianie.

Jedna strona, jeden klient

Unikalnym czyni klienta host, a host pochodzi ze strony, która go potwierdziła. Wynikają z tego dwie rzeczy:

• Tych samych danych nie da się użyć na drugiej stronie. Gdy klient jest już potwierdzony, zapisanie jego klucza i sekretu gdziekolwiek indziej dostaje w odpowiedzi „Mismatch between client host and callback URL host.”
• Strona, która ma już potwierdzonego klienta, nie może potwierdzić na niej kolejnego: „The client host is already in use.”

Każda strona, którą wprowadzasz do sieci, potrzebuje więc własnego klienta, a każdy klient zostaje ze swoją stroną na stałe. Jeśli strona przenosi się na inną domenę, napisz do nas, zamiast naciskać Save jeszcze raz.

Gdy nic nie przychodzi

Nieudana weryfikacja przebiega cicho: nie ma e-maila, a status po prostu zostaje Oczekuje na potwierdzenie. Sama też się nie powtarza – nasz serwer odezwał się raz i nie dostał użytecznej odpowiedzi. Uruchomienie jej od nowa to ten sam przycisk Save na karcie API, z tym samym kluczem i sekretem.

Zanim naciśniesz go ponownie, warto ustalić, co właściwie zawiodło. Karta Healthcheck we wtyczce prosi nasz serwer, by odezwał się do strony od razu, i pokazuje powód niepowodzenia; oba jej przyciski opisuje temat instalacja wtyczki.

Najczęstszym powodem jest to, że nasz serwer w ogóle nie dotarł do twojej strony: ochrona przed botami na hostingu, zapora albo CDN odpowiedziały mu captchą zamiast stroną. Temat gdy ochrona hostingu blokuje nasz serwer wymienia nazwy, pod którymi kryje się ta opcja, i pokazuje, jak przepuścić nasz adres.

Kilka naciśnięć Save pod rząd trafia na ograniczenie częstotliwości: „You can request client confirmation again in N seconds.” Nie znaczy to, że coś się zepsuło – przeczekaj te sekundy i naciśnij raz.

Przypominamy

Niepotwierdzony klient nie zostaje zapomniany. Przypomnienie przychodzi tydzień po utworzeniu, potem po miesiącu, trzech miesiącach, pół roku i roku, dopóki klient nie zostanie potwierdzony albo usunięty; jeden e-mail obejmuje naraz wszystkich niepotwierdzonych klientów konta.

Gdy klient jest aktywny, zostaje praca po stronie strony: wybierz treści, które proponuje sieci, i umieść blok tam, gdzie ma pojawiać się pożyczona treść.